Sensacyjne odkrycia w okolicach Śniatycz

W ostatnich dniach Delegatura Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie, z siedzibą w Zamościu, otrzymała trzy niezwykłe zabytki archeologiczne, które rzucają nowe światło na historię regionu Śniatycz w gminie Komarów, powiat zamojski. Znaleziska te zostały dokonane przez osobę posługującą się wykrywaczem metali, posiadającą odpowiednie pozwolenie konserwatorskie. Osoba ta pragnie pozostać anonimowa, ale jej tożsamość jest znana urzędnikom.

Masywna fibula z brązu: unikatowy zabytek kultury łużyckiej

Najbardziej imponującym odkryciem jest masywna fibula, czyli zapinka, wykonana z brązu. Zachowana na długość 7 cm, fibula niestety straciła sprężynkę i igłę, które zostały odłamane jeszcze w starożytności. Wyjątkowo dobrze zachowane detale, takie jak zdobienie w postaci podwójnego żeberka na kabłąku i pochewka na igłę z dużym guzkiem-tarczką, wskazują na precyzję wykonania. Profesor Elżbieta Kłosińska z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, oceniła fibulę jako należącą do typu „Fusszierfibeln” wariantu Kietrz, rzadko spotykanego w Polsce. Do tej pory znane są tylko cztery takie fibule, znalezione w Kietrzu i Krakowie-Pleszowie. Datowana na okres Hallstatt D (około 550-400 p.n.e.), fibula ta jest cennym świadectwem kultury łużyckiej, której artefakty są rzadkością w regionie.

fot. FB Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków

Wczesnośredniowieczny bijak od kiścienia: rzadki przykład broni miotanej

Drugim znaleziskiem jest bijak od kiścienia, czyli wczesnośredniowieczna broń miotana. Bijak o długości 7 cm posiada obły korpus z dużym uchem do mocowania sznura lub rzemienia. Wykonany z żelaza i pokryty warstwą ołowiu, nosi ślady użytkowania, co świadczy o jego praktycznym zastosowaniu w walce. Mgr Andrzej Maziarz z Muzeum Broni i Fortyfikacji „Arsenał” w Zamościu, datuje ten bijak na okres od XI do XIII wieku. Znalezisko to jest istotne, gdyż broń tego typu nie jest często odkrywana, co czyni je cennym dodatkiem do zbiorów muzealnych.

fot. FB Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków

Żelazny topór bojowy: świadectwo średniowiecznych walk

Ostatnim z odkrytych zabytków jest masywny, żelazny topór bojowy, doskonale zachowany, co jest rzadkością dla znalezisk z tego okresu. Topór o długości 15 cm i lekko łukowatym ostrzu długości 6,7 cm posiada prostokątny, facetowany obuch o wymiarach 3 cm x 2,5 cm oraz kolisty otwór na stylisko. Mgr Andrzej Maziarz datuje topór na okres średniowiecza, od XIII do XV wieku. Znalezisko to jest cennym źródłem informacji o uzbrojeniu i technikach walki używanych w tamtym czasie.

fot. FB Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków

Znaczenie odkryć dla badań nad historią regionu

Znaleziska z okolic Śniatycz mają ogromne znaczenie naukowe i konserwatorskie. Fibula z brązu dostarcza nowych danych na temat kultury łużyckiej na terenie Lubelszczyzny, co może wpłynąć na rewizję dotychczasowych teorii dotyczących osadnictwa tego regionu w okresie Hallstatt D. Bijak i topór bojowy, datowane na okres średniowiecza, uzupełniają wiedzę o wczesnośredniowiecznych technikach walki i uzbrojeniu. Wszystkie trzy zabytki zostaną przekazane do Muzeum Zamojskiego, gdzie będą dostępne dla dalszych badań i ekspozycji, co pozwoli szerokiej publiczności na bliższe zapoznanie się z historią regionu.

Przyszłe badania i ochrona dziedzictwa kulturowego

W najbliższym czasie pracownicy Delegatury zamojskiej WUOZ w Lublinie przeprowadzą oględziny miejsca odkrycia, co może dostarczyć dodatkowych informacji na temat kontekstu archeologicznego tych znalezisk. Odkrycia te podkreślają znaczenie legalnych poszukiwań archeologicznych oraz współpracy pomiędzy poszukiwaczami a instytucjami konserwatorskimi. Dzięki takim inicjatywom, cenne artefakty mogą być chronione i badane, przyczyniając się do lepszego zrozumienia przeszłości i ochrony dziedzictwa kulturowego dla przyszłych pokoleń.

źródło: FB Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków

fot. FB Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków