Ustalono po co prehistoryczny łosoś posiadał kły

Jak wynika z najnowszych badań odkryto, że gigantyczny prehistoryczny łosoś posiadał zęby przypominające kły, których używał do walki z drapieżnikami.

Gatunek, który osiągał nawet do 2,7 m długości, zamieszkiwał północno-zachodnią część Ameryki Północnej miliony lat temu, twierdzą naukowcy. Charakteryzował się parą zębów przednich wystającą z boków jego pyska - podobnie jak kły dzika. Paleontolodzy sugerują, że zęby te mogły być używane do obrony, walki o dominację, a nawet jako narzędzia do kopania.

Warto zaznaczyć, że nie służyły one do polowania, gdyż gatunek ten był roślinożerny, odżywiając się planktonem. Prowadzący badanie profesor Kerin Claeson stwierdza, że Oncorhynchus rastrosus, opisany po raz pierwszy w latach 70., osiągał długość nawet do 2,7 metra, co czyniło go największym znanym członkiem rodziny Salmonidae.

Początkowo naukowcy sądzili, że jego nadwymiarowe zęby przednie skierowane były wstecz do jamy ustnej - przypominając kły, głównie ze względu na to, że skamieniałości zębów znaleziono oddzielnie od reszty czaszki. To spowodowało popularne określenie gatunku mianem "łososia z kłami". Jednak dzięki nowoczesnym tomografom komputerowym oraz analizie kilku skamieniałości Oncorhynchus rastrosus zebranych na przestrzeni lat, badacze mogli teraz potwierdzić, że zęby te faktycznie wystawały na boki z ust ryby, podobnie jak u dzika.

W konsekwencji zespół badawczy sugeruje, że gatunek ten powinien być przemianowany na "łososia o zębach kłujących". Choć nie jest pewne, do jakich dokładnie celów wykorzystywano te zęby, badacze sądzą, że prawdopodobnie były one wykorzystywane do walki - zarówno przeciwko innym łososiom z zębami, jak i w obronie przed drapieżnikami - lub nawet jako narzędzia do kopania gniazd.

Badacze podkreślają, że możliwe jest również inne zastosowanie tych zębów, ale prawdopodobnie nie były one używane do zdobywania pożywienia, ponieważ uważa się, że Oncorhynchus rastrosus żywił się planktonem. Profesor Claeson z Philadelphia College of Osteopathic Medicine w USA stwierdził: "Od dziesięcioleci wiemy, że te wymarłe łososie z Centralnego Oregonu były największymi, jakie kiedykolwiek żyły. Odkrycia takie jak nasze pokazują, że prawdopodobnie nie były to łagodne olbrzymy.

"Te ogromne kły na końcu ich pysków byłyby przydatne do obrony przed drapieżnikami, rywalizacji z innymi łososiami i ostatecznie budowy gniazd, w których inkubowałyby jaja."

Profesor Edward Davis z Uniwersytetu Oregonu powiedział: "Jestem zachwycony, że udało nam się przedstawić nowe oblicze gigantycznego łososia z zębami kłującymi, przynosząc wiedzę z pola w Oregonie światu." Profesor Brian Sidlauskas, kustosz ryb na Uniwersytecie Stanowym w Oregonie, dodał: "Podkreślamy również, że zarówno samice, jak i samce posiadały ogromne, kłów podobne zęby. Dlatego też obie płcie były równie przerażające."

Odkrycia zostały opublikowane w czasopiśmie PLoS One.

na podstawie: Mirror.co.uk